Wielu traderów posiada dylemat dotyczący handlu na instrumentach CFD, wykorzystujących dźwignię finansową. Rodzi się on w momencie, w którym decydują się wybrać określony parametr czasu jako interwał „bazowy” do dalszej analizy i tradingu. Nawet jeśli zdecydują się bowiem wybrać określony time frame jako główny i dalsze ustalenia z nim związane jako wiążące do następujących decyzji tradingowych, to zawsze powstaje dylemat co do wytycznych związanych z trendem. Większość strategii spekulacyjnych stawia ogromny nacisk na określenie panującego trendu na wykresie. Pozornie ta kwestia wydaje się błaha, a określenie panującej tendencji jest zadaniem infantylnie prostym. Jednakże w tradingu, tak jak i w życiu, „diabeł tkwi w szczegółach”. Trend zawsze jest wyznaczony na podstawie określonych czynników, które zostały ściśle sparametryzowane. Przykładowo, spekulant może określić trend na podstawie średniej kroczącej 200-okresowej, jak również na podstawie średniej 14-okresowej. Jak pokazują poniższe wykresy, na dwóch identycznych instrumentach, w tożsamych interwałach czasowych, będziemy mieli do czynienia z dwoma trendami.

SMA200
200-okresowa średnia SMA
SMA14
14-okresowa średnia SMA

Na tej podstawie część inwestorów, która szczególnie „wynosi na ołtarze” znaczenie średnich, będzie identyfikowała okazje tradingowe za pomocą oscylowania pomiędzy średnią krótkoterminową a średnią długoterminową. Czasem skłonni są nawet zamieścić wartości pośrednie, co tworzy dodatkowy parametr średniej, znany jako średnioterminowy. Jest to pewnego rodzaju „salomonowe rozwiązanie” dylematu związanego z wyborem kluczowej średniej do identyfikacji trendu oraz jej miarodajności. Problem zaczyna się w kwestii parametryzacji średnich.

W obszernej literaturze dotyczącej analizy technicznej znajdziemy odpowiedzi na to, ile powinna wynosić średnia krótkoterminowa, a ile okresów powinna wynosić średnia długoterminowa. Dylemat powstaje w momencie, gdy inwestor zaczyna się zastanawiać, czy aby na pewno na każdym instrumencie średnia 200-okresowa będzie kluczowym oporem bądź wsparciem? Dodatkowo może się zacząć zastanawiać, czy przebicie 14-okresowej średniej świadczy już o wyklarowaniu się istotnej byczej, bądź niedźwiedziej tendencji? Trader poddający pod wątpliwość aksjomaty analizy technicznej w zakresie parametryzacji średnich, może porzucić eksperymenty z ich wykorzystaniem i wybrać strategię Overbalance Swing Trading.

Narzędzia wykorzystane w strategii Overbalance Swing Trading

Overbalance jest techniką określania trendu na podstawie mierzenia korekt. Została ona zaczerpnięta z teorii fal Elliotta, stworzoną przez Ralpha Nelsona Elliotta. Zakładał on, że ruch ceny składa się z pięciofalowego impulsu (ruch zgodny z trendem) i trzy falowej korekty (ruch kontra trend). Fale rozpoczynają się na najniższych interwałach i tworzą coraz większe trendy, aż po te trwające nawet stulecia. Na tej bazie została stworzona idea overbalance, mówiąca o tym, że wybicie największej korekty w trendzie powoduje zmianę trendu.
Sama teoria fal Elliotta jest niewątpliwie ciekawą ideą godną wielotygodniowych rozważań, natomiast polecam całkowite skupienie się na technice overbalance, bez konieczności określania, czy obecny ruch to np. trzyfalowa korekta w 3 fali trendu wyższego rzędu. Być może ta informacja wniosłaby coś w nasz trading, ale z pewnością kosztowałaby nas więcej czasu niż przyniosłaby miarodajnych korzyści. Trader może używać dowolnych interwałów czasowych by móc wykorzystać potencjał strategii Overbalance Swing Trading, natomiast interwałem bazowym jest wykres dzienny (D1), który stanowi punkt odniesienia dla dalszych poczynań.


Swing TraderSwing Trader radzi:

Nie ryzykuj własnych środków, dopóki nie sprawdzisz, że strategia Overbalance Swing Trading działa i potrafisz z niej korzystać. Skuteczność strategii przetestujesz na rachunku demo – środki są wirtualne, dzięki czemu nie ryzykujesz utraty prawdziwych pieniędzy. Bezpłatne demo zarejestrujesz tutaj.


Zajęcie pozycji w strategii Overbalance Swing Trading

W celu określenia panującej tendencji, trader powinien na wykresie D1 oznaczyć lokalny szczyt oraz dołek. W tym celu powinien, przesuwając wykres w lewo, oznaczyć maksimum oraz minimum ceny, wykorzystując jako punkt odniesienia cenę bieżącą. Ruch ceny pomiędzy jednym, a drugim ekstremum jest ruchem trendowym. W momencie, gdy cena minimalna wystąpiła wcześniej na wykresie niż cena maksymalna, wówczas mamy do czynienia z trendem wzrostowym. Z kolei odwrotna sytuacja, w której pierwszym ekstremum jest cena maksymalna, a drugim minimalna, będzie przykładem trendu spadkowego. W momencie, gdy posiadamy już wyznaczony ruch trendowy na wykresie, skupiamy się następnie na odnalezieniu największej korekty w danym ruchu.

Overbalance Swing Trading

Overbalance Swing Trading

Posiadając odmierzoną największą korektę w trendzie, staje się ona punktem odniesienia dla kolejnych korekt. Sygnałem zajęcia pozycji jest dojście ceny do zniesienia 85% największej korekty w ruchu trendowym. Wątpliwości budzi fakt, że punktem odniesienia staje się pierwsza korekta, która nie musi być największą korektą w trendzie wzrostowym. By posiadać miarodajny punkt odniesienia, należy upewnić się, że w danym ruchu doszło do przynajmniej 3 korekt. Następnie największa z tych korekt będzie tą, której 85% zniesienia będzie sygnałem do zajęcia pozycji. Zlecenia kupna są realizowane na 85% zniesieniu korekty spadkowej, zaś zlecenia sprzedaży na 85% zniesieniu korekty wzrostowej. W ten sposób spekulant zajmuje pozycje zgodne z panującym trendem.

Overbalance Swing Trading

Overbalance Swing Trading

Wyjście z pozycji

Żaden trend nie trwa wiecznie, dlatego moment wyjścia z pozycji jest kluczowy, przy strategii generującej dodatnią stopę zwrotu. Stop loss jest umieszczany na zniesieniu 120% największej korekty w trendzie. W ten sposób trader dopuszcza sytuację, w której największa korekta zostaje zniesiona z jednoczesnym zachowaniem głównej tendencji rynkowej. Oczywiście może zdarzyć się sytuacja, w której największa korekta zostaje zniesiona np. o 135% po czym ruch trendowy jest kontynuowany. Jednakże sytuacja tego typu tworzy ryzyko zmiany trendu, dlatego margines błędu rzędu dodatkowych 20% dla największej korekty jest wystarczający. Zlecenie docelowe (Take profit) powinno być ustawione na lokalny szczyt w przypadku zlecenia kupna, bądź na lokalny dołek w przypadku zlecenia sprzedaży.

Zarządzanie kapitałem w strategii Overbalance Swing

W strategii Overbalance Swing Trading potencjalny zysk wynosi ponad 2,4 razy więcej niż potencjalne ryzyko, dzięki czemu spekulant może być spokojny w przypadku wystąpienia serii strat. To przekonanie wynika z faktu, że nawet przy 30% skuteczność, strategia ta posiada dodatnią oczekiwaną wartość. Jednakże serie strat zdarzają się nawet najbardziej doświadczonym graczom giełdowym, dlatego też spekulant handlujący zgodnie ze powyższą strategią, nie powinien ryzykować więcej niż 3% swojego kapitału inwestycyjnego. W ten sposób dopiero seria powyżej 152 stratnych transakcji z rzędu powoduje drawdown na rachunku powyżej 99%.

To koniec tego artykułu, ale dopiero początek Twojej przygody z rynkami finansowymi. Przed Tobą długa droga, ale doskonale wiemy, jak Ci ją ułatwić. Szkolenia z ekspertami to najlepszy sposób, aby ugruntować swoją wiedzę o rynkach finansowych. Zapisz się na bezpłatne szkolenia już dziś!

BIORĘ UDZIAŁ W SZKOLENIACH