Szkolenia online

Shanghai Stock Exchange (SSE) czyli Szanghajska Giełda Papierów Wartościowych, to druga najważniejsza giełda dalekiego wschodu (za Tokio Stock Exchange) oraz najważniejsza giełda papierów wartościowych Chińskiej Republiki Ludowej (spośród trzech chińskich giełd, pozostałe dwie to Hong Kong Stock Exchange oraz Shenzhen Stock Exchange). Trzeba przyznać, że Giełda Papierów Wartościowych w Szanghaju jest podmiotem bardzo wyjątkowym, bowiem musimy pamiętać o tym, że Chiny są krajem komunistycznym, a w nich z definicji trudno jest o giełdy papierów wartościowych. Niemniej jednak zarówno pod względem politycznym jak i gospodarczym Chiny są dość nietypowym tworem, a rynek finansowy w tym kraju w dzisiejszych czasach nikogo już nie dziwi – działa on na zasadzie państwowo–prywatnej kooperacji już kilkadziesiąt lat.

Historia Shanghai Stock Exchange

Shanghai Stock Exchange powstała w 1990 roku, dokładnie 26 listopada, a działalność rozpoczęła 19 grudnia tego samego roku. Choć Shanghai Stock Exchange powstała 26 listopada 1990 roku to jej historia jest dużo dłuższa. Giełda w Szanghaju funkcjonowała już od 1891 roku. Zatrzymanie jej działalności nastąpiło podczas II wojny światowej, a dokładnie 8 grudnia 1941 roku, w momencie gdy do Szanghaju wkroczyły wojska japońskie. Ponownie szanghajski parkiet wystartował w 1946 roku, jednak trzy lata później, w roku 1949, do władzy doszła partia komunistyczna i ustanowiona została Chińska Republika Ludowa. Kolejna możliwość otwarcia Shanghai Stock Exchange nastąpiła dopiero w 1990 roku.

SSE należy do stowarzyszenia AOSEF, czyli Asian and Oceanian Stock Exchanges Federation. Siedziba giełdy znajduje się w Shanghai Securities Exchange Building – 26 piętrowym wieżowcu (109 metrów) ukończonym 1997 roku.

Aby spółka mogła być notowana na SSE musi spełniać określone warunki, które wyliczone są w dokumencie Securities Law of the People’s Republic of China. Są to między innymi: uzyskanie zezwolenia od urzędu State Council Securities Management Department, całkowity kapitał akcyjny nie może być mniejszy niż 30 milionów juanów, spółka musi funkcjonować na rynku od co najmniej 3 lat oraz przynosić zyski przez trzy ostatnie lata z rzędu, akcje oferowane w ofercie publicznej muszą stanowić co najmniej 25% wszystkich akcji spółki (wyjątkiem są spółki o kapitalizacji przekraczającej 400 milionów juanów – wówczas musi być to co najmniej 15%) oraz spółka nie może być zamieszana w żadną nielegalną działalność ani oskarżona o fałszowanie ksiąg rachunkowych w trakcie ostatnich trzech lat.

Indeksy i spółki notowane na SSE

Najważniejszy indeks Shanghai Stock Exchange to SSE Composite Index. Jest to jednocześnie najważniejszy indeks Chin oraz jeden z najważniejszych indeksów świata, obok amerykańskich S&P 500, Dow Jones Industrial Average i Nasdaq Composite, niemieckiego DAX, brytyjskiego FTSE 100, francuskiego CAC 40 oraz japońskiego Nikkei 225. Skupia on wszystkie akcje klasy A oraz B (o nich nieco niżej) notowane na szanghajskim parkiecie, czyli ponad 1000 spółek. Z racji tak szerokiej reprezentacji chińskiego rynku w tym indeksie, jego wartość uznawana jest za miernik kondycji gospodarki Państwa Środka. W związku z tym, że akcje klasy A notowane są w dolarze amerykańskim ich wartość, w celu obliczenia wartości indeksu, przeliczana jest na juany. SSE Composite Index obliczany jest od 15 grudnia 1990, a za jego bazową wartość uznaje się wartość 100 z 19 grudnia 1990 roku. Najbardziej znane spółki należące do głównego indeksu Shanghai Stock Exchange to Air China, Bank of China, Bank of Communications, China Petroleum & Chemical, China Coal Energy, Haitong Securities, Agricultural Bank of China, Industrial and Commercial Bank of China, China Shenhua Energy Company, czy PetroChina.

Ciekawostki

Pobierz Ebook

Największa giełda w Chinach działa stosunkowo krótko w ciągu dnia, bo jedynie od godziny 9:30 do godziny 15:00 czasu miejscowego. W trakcie notowań ma miejsce dodatkowo 1,5 godzinna przerwa na lunch, w godzinach od 11:30 do 13:00. Oznacza to, że sesja w Szanghaju trwa praktycznie zaledwie 4 godziny. Co ciekawe, spośród dwudziestu największych giełd świata tylko na czterech przewidziana jest przerwa na lunch – są to wszystkie trzy giełdy w Chinach oraz Tokyo Stock Exchange. Zgodnie z naszą strefą czasową w Polsce, czas handlu na szanghajskim parkiecie przypada od godziny 2:30 w nocy do 8:00 rano (z przerwą od 4:30 do 6:00) w czasie zimowym oraz od 3:30 w nocy do 9:00 rano w czasie letnim (z przerwą od 5:30 do 7:00).

W odróżnieniu od zachodnich giełd, na chińskich giełdach panują pewne ograniczenia, które w dzisiejszym zachodnim świecie są nie do pomyślenia. Akcje podzielone są tam na trzy różne klasy – akcje klasy A, akcje klasy B oraz akcje klasy H. Akcje klasy A to akcje spółek notowanych na giełdach w Szanghaju i Shenzhen, których cena wyrażona jest w chińskich juanach. Jest to największa grupa chińskich akcji. Papiery te mogą kupować jedynie chińscy inwestorzy – zachodnie instytucje oraz osoby prywatne nie mają do nich dostępu. Akcje klasy B to akcje spółek notowane na giełdach w Szanghaju i Shenzhen, których cena wyrażona jest w dolarach amerykańskich. Są one dostępne dla zagranicznych inwestorów, jednak liczba spółek notowanych w grupie B jest mniejsza, a dodatkowo wyznaczone są limity na zakup akcji. Akcje klasy H to akcje notowane na Hong Kong Stock Exchange, których cena wyrażona jest w dolarach hongkońskich. Są to najpopularniejsze akcje wśród zagranicznych inwestorów, ponieważ na handel nimi nie są nałożone żadne ograniczenia. Kapitalizacja szanghajskiej giełdy w lutym 2016 roku wynosiła 3,5 biliona dolarów.

Rachunek na Start
Ekonomista
Doktor nauk ekonomicznych. Posiada dogłębną wiedzę z zakresu makroekonomii, finansów i instrumentów finansowych takich jak akcje, obligacje i instrumenty pochodne. Doskonale rozumie mechanizmy funkcjonowania rynków finansowych i instytucji działających w ich obrębie – giełd, regulatorów i banków centralnych. Praktyk rynkowy – potrafi przełożyć wiedzę teoretyczną na praktyczne aspekty inwestowania i wykorzystać je na realnym rynku.