Reserve Bank of New Zealand (RBNZ), czyli Bank Rezerw Nowej Zelandii to bank centralny tego kraju. Został założony w 1934 roku a jego siedziba znajduje się w Wellington – stolicy Nowej Zelandii. Obecnie RBNZ działa na podstawie przepisów wynikających z ustawy Reserve Bank of New Zealand Act 1989. Nowozelandzki bank centralny odpowiedzialny jest z emisję nowozelandzkiej waluty – dolara nowozelandzkiego oraz za politykę monetarną kraju, w którym nakręcono Władcę Pierścieni. Bank Rezerw Nowej Zelandii nie obsługuje klientów indywidualnych i nie oferuje ubezpieczenia depozytów, zajmuje się jedynie obsługą banków. W przeciwieństwie do amerykańskiego Systemu Rezerwy Federalnej, Bank Rezerw Nowej Zelandii nie jest w żadnym stopniu sprywatyzowany. W 100% jest on własnością rządu Nowej Zelandii. To oznacza, że cały zysk banku centralnego stanowi zysk nowozelandzkiego Skarbu Państwa.

Historia Reserve Bank of New Zealand

RBNZ
źródło: rbnz.govt.nz

Historia Banku Rezerw Nowej Zelandii, nie jest zbyt długa, ponieważ sięga zaledwie lat 30. ubiegłego stulecia. Wtedy to ówczesny prezes Banku Anglii (Bank of England, bank centralny Wielkiej Brytanii) – Otto Niemayer, został poproszony przez premiera Nowej Zelandii o utworzenie raportu dotyczącego bankowości i waluty w kraju. Prace rozpoczęły się w lipcu 1930 roku, a w roku 1931 jej wyniki zostały przedstawione w nowozelandzkim parlamencie. Szef Banku Anglii zaproponował wtedy, aby rząd Nowej Zelandii utworzył swój własny bank centralny. W 1933 roku przyjęta została ustawa Reserve Bank of New Zealand Act, bank rozpoczął swoją działalność rok później, a przepisy zostały znowelizowane przez nową ustawę Reserve Bank of New Zealand Act w roku 1989.

Cele i zadania Banku Rezerw Nowej Zelandii

Podobnie jak w przypadku innych banków centralnych RBNZ przede wszystkim odpowiedzialny jest za utrzymanie stabilnego poziomu cen. Do jego zadań należy także niezależne prowadzenie polityki monetarnej, jednak cel inflacyjny ustalany jest przy współpracy z nowozelandzkim ministrem finansów. Cale polityki monetarnej są publiczne, dostępne do wiadomości obywateli. Podstawowym narzędziem polityki monetarnej jest podstawowa stopa procentowa – decyzje banku centralnego Nowej Zelandii w tej kwestii są istotne dla inwestorów na całym świecie – jest tylko kilka banków centralnych wpływowych bardziej niż RBNZ: amerykański – System Rezerwy Federalnej, europejski – Europejski Bank Centralny, kanadyjski – Bank Kanady, australijski – Bank Rezerw Australii, angielski – Bank Anglii, japoński – Bank Japonii i szwajcarski – Szwajcarski Bank Narodowy.

Na mocy wspomnianych wcześniej przepisów zawartych w Reserve Bank of new Zealand Act, Bank Rezerw Nowej Zelandii ma wyłączne prawo emitowania nowozelandzkich znaków pieniężnych. Kontroluje on ilość gotówki w obiegu, odpowiada także za wymianę używanych i zniszczonych pieniędzy – monet: 10, 20 i 50 centowych oraz 1 i 2 dolarowych oraz banknotów 5, 10, 20, 50 i 100 dolarowych. Bank Rezerw Nowej Zelandii odpowiada nie tylko za pieniądze znajdujące się w Nowej Zelandii, ale także w państwach stowarzyszonych z Nową Zelandią – Niue i Wyspami Cooka i terytoriach zależnych – Tokelau, a także na brytyjskim terytorium zależnym – Pitcairn.

Bardzo istotnym zadaniem Reserve Bank of New Zealand jest nadzór nad systemem bankowym Nowej Zelandii. Odpowiada on za stabilność całego system, jednak nie jest gwarantem tego, że któryś z banków nie popadnie w problemy. Na stan luty 2016, pod nowozelandzkim nadzorem funkcjonowało 25 banków. Banki komercyjne zobowiązane są do przedstawiania nadzorowi kwartalnych sprawozdań ze swojej działalności.

Rada nadzorcza i struktura RBNZ

Istotny organ w Banku Rezerw Nowej Zelandii stanowi Rada Nadzorcza. Jej podstawowym celem jest monitorowanie działań emitenta popularnego kiwi, ale nie ma ona wpływu na decyzje banku – jest ona jedynie organem doradczym Prezesa banku. Podwykonawczym organem rady jest komisja do spraw audytu, która monitoruje również oświadczenia finansowe banku.

Na stanowiska zarządcze w RBNZ składają się: Governor, Deputy Governor &Head of Financial Stability, Head of Prudential Supervision, Head of Macro-Financial Stability, Head of Financial Makrets, Deputy Governor & Head of Operations, Head of Risk Assessment & Assurance, Head of Communications Board Secretary, Chief Information Officer, Head of Currency Property and Security, Head of Human Resources, Chief Financial Officer oraz Assisstant Governor & Head of Economics.

To koniec tego artykułu, ale dopiero początek Twojej przygody z rynkami finansowymi. Przed Tobą długa droga, ale doskonale wiemy, jak Ci ją ułatwić. Rachunek demonstracyjny to najlepszy sposób, aby przetestować zdobytą wiedzę w praktyce. Otwórz bezpłatne konto demo z wirtualnymi pieniędzmi już dziś!

OTWIERAM KONTO DEMO

PODZIEL SIĘ
Ekonomista
Doktor nauk ekonomicznych. Posiada dogłębną wiedzę z zakresu makroekonomii, finansów i instrumentów finansowych takich jak akcje, obligacje i instrumenty pochodne. Doskonale rozumie mechanizmy funkcjonowania rynków finansowych i instytucji działających w ich obrębie – giełd, regulatorów i banków centralnych. Praktyk rynkowy – potrafi przełożyć wiedzę teoretyczną na praktyczne aspekty inwestowania i wykorzystać je na realnym rynku.